Babie lato — Józef Chełmoński
Animacja obrazu z 1875 roku, na którym dziewczyna leżąca na łące chwyta nitkę babiego lata.

Animacja obrazu z 1875 roku, na którym dziewczyna leżąca na łące chwyta nitkę babiego lata.
Obrazy i witraże Józefa Mehoffera ożywają przy operowej pieśni w wymyślonym języku.
Strona projektu „Pływający melonik”
Animacja do piosenki ze sztuki „Pływający melonik”.
Piosenka ze sztuki „Pływający melonik”.
Opowieść o niezwykłej tarantuli.
Tamara Łempicka zaprasza Ciap Ciapa do Paryża, by namalować jego portret. Zainteresowany jest również Picasso. Podróż organizuje Tarantula Mordor, lecz przez osiem walizek i osiem butów spóźnia się na samolot i leci na skrzydle. Powstające za nią wiry von Kármána badają profesor von Kármán i Lewis Richardson. Gdy wiry znikają, pozostaje złota iskierka. W Paryżu pies Sully ucieka przed Tarantulą. Ratuje go dyrygent Igo Kriszer, dzięki któremu poznaje księżniczkę Fawzję. Tymczasem na portretach Ciap Ciapa pojawiają się złote wiry, których ani Tamara, ani Picasso nie namalowali. Sully zaprzyjaźnia się z Tarantulą i wraca z nią do Doliny Opowieści, gdzie zostaje z Haneczką i Janeczkiem. Obrazy trafiają do zamku, a złote wiry wirują na nich do dziś. Król Darek nazywa je szczególnym przypadkiem złotej wirowości potencjalnej.